Barrack Obama geeft als Democratische presidentskandidaat internet een volwaardige plaats in zijn verkiezingscampagne, een feit waarvoor hij uitgebreid wordt geprezen. Obama gebruikt het web als volwaardig communicatie-instrument, in al zijn  2.0-toepassingen. Alle kanalen om de kiezer te bereiken benut de senator uit Illinois, met als resultaat dat in de loop van het afgelopen jaar een grassroots-organisatie is ontstaan waarvan Obama zowel financieel als organisatorisch de vruchten plukt.

De veronderstelling dat Obama de eerste kandidaat is die internet op waarde weet te schatten, klopt overigens niet. Bij de verkiezingen in 2004 verbaasde een van de toenmalige Democratische kandidaten, Howard Dean, de concurrentie door via internet een hele community op te bouwen. Helaas voor hem bleek dit succes onvoldoende om het uiteindelijk tegen George Bush op te nemen. Die eer was weggelegd voor John Kerry.

Vier jaar later treedt Obama als het ware in Dean's voetsporen. Zijn prominente toepassing van internet manifesteert zich onder andere in de vele Obama-filmpjes op YouTube. Verder onderhoudt zijn campagneteam op LinkedIn een profiel, net als zijn Republikeinse opponent overigens. Het grootste verschil met John McCain is echter dat het Obama-kamp mij sinds mijn aanmelding minimaal eens per week een mail toestuurt met ‘een belangwekkende mededeling’, terwijl ik nog steeds op een eerste McCain-kattebelletje zit te wachten.

Voor veel Europeanen is Obama een aansprekender kandidaat dan McCain, die als Republikein haast automatisch met de twee termijnen van George W. Bush wordt geassocieerd. Deze intrinsieke waardering voor Obama brengt het gevaar met zich mee dat alles wat hij doet geweldig wordt gevonden. Zo ook zijn internet-campagne.

Kort na mijn aanmelding op het LinkedIn-profiel van Obama ontving ik de eerste mail. Voor mij het bewijs dat hij het helemaal snapte. Direct contact, belangwekkend bovendien (dat stond tenminste boven de mail), de Amerikaanse verkiezingen zouden gaan leven als nooit tevoren. We zijn inmiddels twee maanden verder en ik kan geen Obama-mailtje meer zien. Elke elektronische boodschap die campagneleider David Plouffe namens zijn politieke superieur in mijn mailbox deponeert roept dezelfde drift op als een callcenter-call tijdens het avondeten. “Goedenavond mijnheer. Ik mag u  namens (...) een gratis advies aanbieden over uw pensioen. Tuut, tuut, tuut ......’  Opzouten en eigenlijk geldt voor Plouffe hetzelfde.

Ondertussen schaadt deze vorm van spam mijn beeld over Obama. Ik merk iets van teleurstelling. Niets geen standpunten over Irak, de economische malaise als gevolg van de credit crunch of de verhouding tot Europa. In plaats daarvan een of twee keer per week een oproep om geld te storten. Bedelmail. En op een manier alsof ik op de markt tegen de eerste de beste standwerker ben aangelopen. ‘Geef deze maand 5 dollar of meer en wie weet zit u op de voorste rij bij de Democratische Conventie in Denver, Colarado.’

Ik weet het, de wijze waarop de Amerikanen campagne moeten voeren laat geen andere keuze dan deze platte jacht op geld. Een lege campagnekas betekent een 'dode' kandidaat. En Obama blijkt  op het gebied van fondsenwerving uitermate succesvol. Mede dankzij een constante financiële aanvoer van grass roots-donateurs wist hij Hilary Clinton af te troeven als presidentskandidaat voor de Democraten. Tijdens de eerste zes maanden van dit jaar haalde Obama 58 miljoen dollar binnen, een absoluut record. Maar nog opmerkelijker was dat meer dan 200.000 donateurs gedurende die periode relatief kleine bedragen (1-200 dollar) hadden overgemaakt. Zowel in eindbedrag als in aantal donateurs liet Obama zijn Democratische concurrent voor de presidentsnominatie, Hilary Clinton, ver achter zich. Chapeau!

Maar los van deze financiële voltreffers had ik naast alle Plouffe-mails graag een boodschap ontvangen die mij inhoudelijk inspireerde. Zoals Barrack mij had beloofd. De holle benadering van de afgelopen weken jaagt mijn politieke vuur eerder in de waakstand dan dat het hevig gaat ontbranden.

Update 16 juli:

Vannacht de speech van Obama binnengekregen over zijn buitenlands beleid. That's what I want! Goed helder verhaal, los van de flip-flop-beschuldigingen of hij de surge in Irak nu wel of niet succesvol vindt. Rond vijf kernthema's legt Obama uit hoe hij als president de wereld tegemoet zal treden. De rode button onder aan de mail met 'donate now' stoort dan een stuk minder. Het wachten is op McCain. Alles wat ik over hem en zijn voornemens te weten kan komen moet ik zelf, het internet afgrazend, zien te verzamelen. Te veel werk en sterk reactief. Ik ga pas op zoek naar zijn standpunt over een thema nadat Obama het debat daarover in mijn mailbox heeft geïnitieerd.

reageren